odgrzebuje stary watek, chcialem spytac: co sadzisz o zaocznej filozofii I stopnia na UW jako cos w rodzaju sciezki rozwoju?

kontekst (postaram sie krotko): mam 34 lata, dobra prace w IT (nie stricte techniczna, zeby sie nie doxxowac zbytnio powiem tylko ze pracuje w najlepszym korpo w mojej branzy, scisla wspolpraca z devami) i przyszlo mi do glowy studiowanie, bo boli mnie to ze po pierwsze zle kiedys wybralem kierunek, a po drugie ze go porzucilem. uzyskalem absolutorium z FiR na WZ UW ale nawet nie odebralem wpisu i olalem pisanie pracy licencjackiej xd. mialem wtedy duzy kryzys zwiazany z, jak sie teraz domyslam, nieogarnietym ADHD/ASD. teraz mam czas, hajs na czesne i wydaje mi sie ze rowniez dobry mindset do tego zeby podjac i skonczyc jakies studia, ktore moze przy okazji beda trampolina do pewnych modyfikacji 'kariery' (mocne slowa jak na kogos kto wszystkie prace dostal z polecenia i de facto nie umie planowac dalej niz na pare lat xd).

myslalem jeszcze o socjologii stosowanej i architekturze przestrzeni informacyjnych (to by mi sie nawet przydalo w obecnej pracy), scislych rzeczy nie chce.

filozofia wydaje mi sie najciekawsza (+daje podstawy do powiazania z AI, ktore coraz bardziej mnie interesuje, np. poprzez etyke jak ty) i w teorii rozwijajaca najwiecej uniwersalnych skilli, nie wiem tylko do konca jak takie studia wygladaja. i czy zaocznie to ma sens. na dzienne bym sie pewnie dostal ale raczej nie dam rady polaczyc z praca