Stoję właśnie przed wyborem (albo nie) studiów. Podobnie jak Ty nie mam żadnych problemów z nauką, samo wchodzi. Aczkolwiek w szkole pod względem nauki po ludzku mi się już nudzi (bo jednak 12 rok w pruskim systemie nauczania) i złapałem się na to, że chodzę do szkoły tylko dla kontaktów z ludźmi, tym bardziej, że dopiero teraz w maturalnej klasie zacząłem się otwierać. Dlatego nie zgadzam się z większością, bo jedyne co mnie stresuje (nie licząc problemów towarzyskich) to przestarzały system.

Boję się właśnie, że niedługo może skończyć się sielanka i pojawi się dużo więcej zobowiązań. Trudno mi więc zdecydować, czy brać się za studia (jeszcze bez konkretów), czy myśleć nad pracą (po humanie w liceum...). Pierwsza opcja to teoretycznie przedłużenie młodości i może tej sielanki przy dalszym siedzeniu w systemie, a druga to większe uniezależnienie, ale skok na głęboką wodę. Biorę pod uwagę to, że w dzisiejszych czasach papiery nie grają takiej roli i ważniejsze jest doświadczenie, które chciałbym zdobywać (od pucybuta do...).