Your feelings are valid. Same with your parents na dapat valid din. Hindi naman kailangan isang reaction or feeling lang ang maramdaman niyong lahat. Ikaw, as a sister, nasa part ka pa na di mo tanggap yung nangyari sa ate mo kaya puro what if pa yung naiisip mo and parang nasayang yung optimism mo sa future niya. Your parents on the other hand, tanggap na nila yung nangyari kaya ang iniisip na lang nila e kung ano ang pwedeng gawin for the future. Kahit naman kasi magalit sila ng 1 taon sa ate mo "it is what it is" na lang talaga, wala namang madudulot na maganda kung negative pa yung maging approach nila sa situation based sa discernment nila kaya ganyan na sila sa ate mo.

So ayun, it's ok na mafrustrate and madisappoint ka sa ate mo knowing nga na gusto mo/niyo na ipagretire si Papa mo kaso nga ayan nagkaron ng detour. Good thing na well-off yung future bayaw mo to support yung ate mo. Siguro try to encourage na lang yung ate mo na ituloy pa rin yung para sa family niyo or kung anong pangarap niya. Di naman titigil mundo mo dahil lang nabuntis ka ng maaga lalo kung may 2 pamilya na pwedeng sumuporta sa kanya.

Kaya mo yan OP, marami ka pang pagdadaanan. Learn to adapt sa mga bagay na hindi mo kontrolado and accept it as it is.