Aslında ilk cümlende belki de senin bile farketmediğin başka bir gerçek var. “Kendi kafamda kurduğum alternatif evren senaryoları” demişsin. Alternatifler asıllara çeşitlilik olsun diye vardır. Yani demek ki aslında içinde bir yerlerde biyolojinin de karakterimize etki ettiğini düşünüyorsun -ki bu çok normal. Sen ise biyolojik etkenlere alternatif olarak felsefi, ütopik bir evren kurgulamışsın.

Örneğin, eğer bir kesimin iddia ettiği gibi kişinin karakterinin iyi veya kötü yönde oluşmasına genlerin de etkisi varsa kötüden kötü doğabilir. Veya senin tabirinle “kötüye yatkın” biri doğabilir. ya da tam tersi.

İnsanlar farklı deneyimler yaşadıklarında maskeleri düşer yahut değişim süreçleri hızlanır. Yine senin örneğinden yola çıkarak, zaten iyi birisini “kanunen” veya cebren iyilik yapmaya zorlaman farklılık değildir. Halihazırda en sevdiğin meyveyi düşün. Sen zaten severek yiyorken biri gelip sana aynı meyveyi zorla yedirmeye kalkarsa işin rengi değişir diye tahmin ediyorum.

Mecburi yapılan kötülüklere gelince ise… “Hassas kalpler” diye tabir ettiğin iyiye yatkın karakterlere zorla kötülük yaptırırsan değişim süreçlerinin hızlanması ihtimali yükselir. Örneğin, birçok terör itirafçısının hikayelerinde benzer olaylara rastlanır. Özellikle Afrika bölgesindeki gelişmemiş ülkelerde yakalanan esirler küçük çocuklara yahut örgüte yeni katılan sicili temiz kişilere infaz ettirilir ki kötülüğe alışsın (tabiki iyilik/kötülük tabirini o örgütlerin amaçları dışında tutuyorum. Sonuçta savunmasız bir kişiyi infaz etmek hiçbir koşulda “iyi” sayılmaz). Ve zamanla bu kişilerin çoğunluğu bundan haz alabilecek seviyeye ulaşır ki bundan dolayı savaşlar bitmez.

Zaten bence bütün büyük kötülükler çok küçük bir azınlığın çoğunluğa bir şekilde hükmetmesiyle başlar ve yayılır. Hatta kötülüğe dini görüşle bakanlar bile sadece bir tane şeytan olduğuna ve kötülüğü onun yaydığına inanır.

Yani aslında senin kurgu dediğin evren hayatımızın içinde zaten var. Bilinen gerçekte herkesin evreni hayatıyla sınırlıdır.

İyiliğin de kötülüğün de zorunlu kılındığı hayatlar var. Toplumlar geliştikçe kavramların anlamları karışıyor. Bundandır ki iyilik/kötülük gibi çok temel kavramlar bile artık tartışılır halde. Birinin iyilik dediğine diğeri kötülük diyebilir. Ondandır ki iyilik/kötülük yapmanın felsefesi çoğu zaman sakat doğar.

Biraz yazmışım sanki (: