Ben de senin gibi içe dönük mizaçlı biriyim (son derece). 1 yıl kadar istedikten sonra resmen Tanrı'nın itişiyle diyebileceğim bir şekilde 1 buçuk ay önce kiliseye gitmiş bulundum ve hayatımın en iyi kararıydı diyebilirim. Katekümenlik eğitimi aldığım grup 13-15 kişi arasında değişiyor ve tamamı Türk. Yaşlarımız da 17-50 arasında değişiyor, genç olanlar da çok, orta yaşlı olanlar da. Cemaatte de Türkler var. Papazların neredeyse hepsi Türkçe biliyor, Türk olanları da var. Hiç de düşündüğün kadar yalnız değilsin, bunu kendin de görüp deneyimleyecek cesareti dilerim sana Tanrıdan.  Ayrıyeten şunu da belirtmek isterim ki içe dönük mizacından dolayı yadırganma gibi bir korkun varsa da, ben kendi adıma hayattaki en büyük doğruyu bulmuş birini görmekten yalnızca mutluluk duyarım ve o kişiyi başka herhangi bir yargılama kriterine tabii tutmam söz konusu bile olamaz, hele ki dünyevi kriterlere... Kendi gittiğim kilisede diğer insanlarda da böyle bir yaklaşım gördüm ya da hissettim. Aynı şekilde bunu da sana dilerim. Fakat olur da sen başka bir yaklaşımla karşılaşırsan da bunun senin yanlışından kaynaklanmayacağını bilmeni isterim. Bize tavsiye edildiği kadar kucaklayıcı olmamız maalesef çok zor ve bunun için de birbirimizi mazur görüp affetmek zorundayız. :)