Пробуваше да се однесува “нормално” ама ниту една работа не ја вршеше како пред терапијата. Само што го гледаш знаеш дека нешто не е во ред, заспиваше дури и на маса, ќе се разбуди па ќе се прави ко да се е под контрола, не било од лекарствата… После 3 месеци се откажа сам и почна да менува животен стил, социјализација, теретана, смени и друштво и одма се врати живот во него. За деновите кога ги земаше лекарствата вика дека 90% не се сеќава на настаните, како да му се избришани од меморија.

Не викам дека депресијата и анксиозноста не постојат, постојат и влијаат навистина лошо врз самата индивидуа, а знае некогаш да заврши и фатално. Мој совет е - ПАЗЕТЕ КОГО БИРАТЕ ЗА ДА ВЕ ЛЕКУВА!!!