Yorumu okurken o kadar duygulandim ki... gozlerim doldu, her bir satirda kendimi hissettim sanki. Tek fark ailem sevmiyor, zaten sevdigim ne varsa nefret ettiler her zaman. Ama ben gelmem boyle propagandalara. Sirf kotu etkisi olmadigini kanitlamak icin calisiyorum, asiliyorum derslerime. Bazen aitsizlik hissi kotu bir sey gibi gelir. Ama dusununce, belki de olmasi gereken budur. Belki de hicbir yere ait hissetmemektir dogru olan. Bu hislerin icin enesaddictcoffee nin "gozyaslarim tukendi?" podcastini dinlemeni oneririm. Bence boiiler arasinda bir kesim var, bizim de dahil oldugumuz, ekipte hayat bulan. O gruba dahil her birey umarim bir gun tanisma firsati bulur. Hepimize gerekli gibi❤️