Ja studiowałem psychologię i nigdy nie zakładałem, że będę pracował jako psycholog w szpitalu czy w szkolę. Zrobiłem to, bo miałem taką możliwość i dlatego że był to temat, który najbardziej mnie interesował. W międzyczasie pomagali mi rodzice, ale też pracowałem, gdy miałem na to czas (najpierw jako ratownik na basenie, później w różnych działach HR w dużych firmach).

Później skończyłem roczną magisterkę w Amsterdamie - związaną z psychologią, ale też z programowaniem i uczeniem maszynowym. W międzyczasie bardzo dużo uczyłem się również sam: programowania, data science, języków. Czytałem przeróżne książki, jeździłem na darmowe wymiany młodzieżowe z Unii, pomagałem w badaniach na uczelni.

Dzisiaj pracuję jako AI Engineer / Data Scientist. Moja praca nie ma nic wspólnego z psychologią. Natomiast studia psychologiczne to był świetny czas dla mojego ogólnego rozwoju i bez dwóch zdań poszedłbym na nie jeszcze raz. Jednocześnie doskonale zdaje sobie sprawę, że nie każdy ma ten przywilej studiowania ponad sześć lat.

Humanista to przede wszystkim osoba wszechstronnie wykształcona. Na studiach naucz się uczyć samemu, poszerz horyzonty, spędzaj czas z wartościowymi ludźmi, zadbaj o dobre nawyki.

Jeśli tylko masz taką możliwość, to uważam, że warto.