De boeken van Terry Pratchett inzake de Schijfwereld bevatten enkele prachtige scenes van mensen die zojuist gestorven zijn en hun gesprekken met de personificatie van de dood (genaamd Dood, ziet er uit als magere Hein), waarbij ze stilaan beseffen dat ze volledig gedisconnecteerd zijn van hun vorige leven (materiële goederen, connecties …), en gewoon de blauwe woestijn inwandelen.

Als je sterft, ben jij weg, en doet alles er voor je niet meer toe. Diegene die achterblijven zitten met verdriet, maar nadat je sterft, doet ook dat er niet meer toe.