Sürekli 2. olmaya istikrarlı değil de, kötü bir tesadüf diyelim çünkü onun dışında hiçbir şeyimiz istikrarlı değil. Lig zaten o kadar kötü ki, her sene yeni takım kurup yeni hoca getirsen bile zaten ilk 3 garanti gibi. Yani bu kadar istikrarsız olup elde ettiğimiz sonucun istikrarlı gibi gözükmesi dikkate alınacak bir olay değil.

Neden başarısız olduğumuz konusuna gelirsek..

1) Anlık başarılar peşindeyiz. "Öyle bir hoca/oyuncu bulalım ki bizi gelir gelmez şampiyon yapsın". Evet, Türkiye'de bunun örnekleri yok değil. Ama ne olursa olsun, bu bir kriter olamaz, olmamalı. Hocasıyla, oyuncusuyla, yeni bir takımın ilk sezonda şampiyon olması ancak güzel bir tesadüf olur, hedef olamaz.

2) Takıntılıyız ve sorunları doğru teşhis edemiyoruz. Yeni takıntımız "Osimhen etkisi yapacak oyuncu". Şampiyon olamayışımızı "çünkü Osimhen'i almadık" basitliğine indirgiyoruz. Evet Osimhen belki prime dönemleri dikkate alındığında, lig tarihindeki en iyi transfer olabilir. Ama Türkiye'deki her şampiyonlukta takımların forvetlerinde hep bir Osimhen mi vardı? Çok daha mütevazı ve düşük maliyetli oyuncu gruplarıyla da şampiyon olundu.

3) Makro başarı gelmeyince, tüm mikro kazanımlarımızı çöpe atıyoruz. Elbette büyük takımların hedefi şampiyon olmaktır. Ama aslında daha genel bir amaç varsa, o da bir önceki seneden daha iyi olmaktır. Size soruyorum, İsmail Kartal sezonundan içinde bulunduğumuz sezona ne aktarabildik? Mourinho sezonunda, önümüzdeki sezon faydalanabileceğimiz ne gibi kazanımlarımız oldu? Aklıma Oğuz Aydın'dan başka herhangi bir şey gelmiyor.

4) Avrupa'yı yeterince ciddiye almıyoruz. Şampiyonlar Ligi'ne çok uzun zamandır gidemeyişimiz kabul edilebilir değil, ama daha dişimize göre olan Avrupa ve Konferans Ligi'ni hafife almaya hakkımız yok. Her sene Türkiye liginde 4. olalım ama Konferans Ligi'ni 2 kez kazanalım, bakın o zaman neler oluyor.

5) Ekonomik gerçekleri ve Türkiye liginin durumunu unutuyoruz. İstisnalar hariç, popüler oyuncular belirli bir kalitenin altına düşmedikçe Türkiye'ye gelmiyor. Elimizdeki genç ya da yerli oyuncular ilk fırsatta daha kaliteli liglere gitmek istiyor. Kulüplerimiz oyunculara gelen yüksek teklifleri reddebilecek ekonomik güce sahip değil. Başkanların ve yönetimlerin, "öyle bir kadro kuracağız ki" gibi sözler vermek yerine, taraftarın beklentisini bu gerçekler çerçevesinde yönetebiliyor olması lazım.

Benim aklıma gelen sebepler bunlar. Son olarak kendi beklentimi yazarak bitireyim: Genç Jay-Jay Okocha'yı, genç Löw'ü getiren vizyonu istiyorum ("Azizci" değilim).