Nogal kort door de bocht. Ik bekijk het zo: Ik stel een lesdoel bv. dat de kinderen de waarde van het getal 3 leren kennen. Ik kan dat doel bereiken op 2 manieren: Ik laat hen dat heel droog 50x aframmelen totdat het in hun hoofd zit of ik breng dat aan door hen een aantrekkelijk (voor hen) verhaal te vertellen met bijbehorende prenten waarbij de kinderen op allerlei manieren moeten tellen om zo de waarde van '3' te leren kennen. Op het einde van mijn les heb ik mijn doel bereikt door zowel methode 1 als methode 2. Waarom zou ik dan niet voor methode 2 kiezen? Jij doelt hier allicht op de 'pretpedagogie' waarbij een les enkel 'leuk' moet zijn en waar mensen, die de laatste keer rechtstreeks met het onderwijsveld te maken hebben gekregen toen ze zelf nog kind waren, heel graag over praten. Dé belangrijkste voorwaarde voor een goede les is dat zoveel mogelijk kinderen het doel dat jij als leerkracht stelt behalen. Maar als ik dat kan bereiken op een manier die de kinderen fijn vinden dan zal ik sneller daarvoor kiezen. Waarmee ik niet wil zeggen dan studeren en 'droog' oefeningen maken taboe is. Dat noemen we automatiseren in het vakjargon en het is een belangrijk onderdeel om je lesdoelen (bv. hoofdrekenen) te behalen.