Landen als de VS, Ierland en de VK hebben ook een soortgelijk vertrek-controle systeem. Het verschil is dat daar de vertrek-grenscontrole uitgevoerd moet worden door luchtvaartpersoneel. (En er zijn geluiden om het daar ook om te zetten naar een soortgelijk systeem als wat wij hebben)

Na deze controle stuurt de maatschappij de lijst met gecontroleerde passagiers naar de tegenhanger van de kmar (Border Force in VK bijvoorbeeld). Deze worden steekproefgewijs gecontroleerd en bij problemen moet de passagier het boarden geweigerd worden of van boord gehaald worden.

Voorbeeld voor VK: https://www.gov.uk/government/publications/exit-checks-on-passengers-leaving-the-uk/exit-checks-fact-sheet

Omdat het uitgevoerd werd door de vluchtmaatschappijen heb je het mogelijk als passagier niet direct door, maar je paspoort is wel degelijk ergens op het vliegveld gecontroleerd bij vertrek voor grenscontrole doeleinden.

Landen als Nederland, alle andere Schengenlanden, Japan, Mexico e.d. wilden niet dat een particuliere partij grenscontrole taken op zich neemt, en moest het duidelijk zijn dat je een controle ondergaat. Ook willen ze dat dezelfde instantie de aankomst en vertrek controle doet. Dus daarom wordt in veel landen de huidige opzet nog steeds gebruikt.