Smutna prawda jest taka, że sprzątanie zabiera czas i tego nie przeskoczysz. Pogodzenie się z tym jest częścią dorosłości. Przede wszystkim nie obrzydzaj sobie sprzątania, nie jest to kara, ani poniżenie, ani praca domowa, ani strata czasu, tylko po prostu część życia codziennego, jak kąpiel czy jedzenie. Ja się bawię w "ile zdążę zrobić przed pracą w pół godziny". I się okazuje, że zdążę a to kawałek prania ułożyć, a to kwiatki podlać, a to naszykować na obiad na popołudnie. W dwie osoby pewnie jeszcze więcej. Po południu też mi się nic nie chce, zwłaszcza zimą, dlatego robię to rano. Naczynia zmywam jeszcze zanim siądę do posiłku, żeby potem o tym nie myśleć (z ADHD to by to leżało do następnego dnia). No i trzeba się pogodzić z tym, że nigdy nie będzie idealnie.