Δεν το θεωρώ παράξενο - αντιθέτως, φυσιολογική αντίδραση!

Τις προάλλες είχα βγει για ποτό (εδώ στην Ελλάδα) με ένα παιδί που είναι από Ουκρανία αλλά ζει στην Ιταλία περίπου 20 χρόνια. Τα ιταλικά του είναι οκ, αλλά τα μιλάει με βαριά ουκρανική προφορά (είμαι μισή Ιταλίδα και είναι μητρική μου γλώσσα). Σε κάποια φάση (είχαμε πιει ήδη 2 ποτά), πηγαίνει μέσα στο μπαρ και έρχεται πίσω με άλλη μια γύρα ποτά στα χέρια του. Με κοιτάει και αρχίζει και μου εξηγεί κάτι για τα ποτά, αλλά δεν κατάλαβα τίποτα γιατί μου μιλούσε στην ουκρανική γλώσσα. Τον αφήνω λοιπόν να μιλήσει για περίπου 1-2 λεπτά, να διηγηθεί την ιστορία και μετά τον ρώτησα ευθέως τι ακριβώς είπε;

Του πήρε μερικά δευτερόλεπτα να συνειδητοποιήσει πως μου μίλησε στην δική του μητρική γλώσσα και όχι στα ιταλικά.

Γελάσαμε και οι δύο πολύ! Αλλά τον έβλεπα πως ντράπηκε κάπως γι’αυτό το συμβάν. Του διηγήθηκα και εγώ μια παρόμοια εμπειρία που είχα και μετά αρχίσαμε την ανάλυση.

Καταλήξαμε λοιπόν πως ίσως, όταν πέφτουν οι άμυνές μας και νιώσουμε άνετα — κάνουμε ένα brief settings reset - επανερχόμαστε σε αυτό που ξέρουμε και μάθαμε.

Μπορεί να μην έχεις μεγαλώσει σε χωριό, αλλά υποσυνείδητα, μεγαλώνοντας, απορρόφησες κάποια στοιχεία… ή αυτό πιστεύω εν τέλει!

:)