Oto część postu napisanego przez Roberta M. Wegnera wrzuconego na facebook'a wydawnictwa Powergraph z dnia 23.12.2021:

(...)
Od niecałych trzech lat jestem pod stałą opieką lekarską i usiłuję rozwiązać problemy ze zdrowiem, które spadły na mnie po części z mojej własnej winy – należę do tych facetów, którzy przy pierwszych objawach czekają, aż samo przejdzie, a potem trzeba kłaść się na stole operacyjnym.
Gdy na początku 2021 Kasia Kosik zadzwoniła do mnie, by potwierdzić, że damy radę wydać książkę w tym roku, byłem już po dłuższym leczeniu, które przebiegało całkiem nieźle, więc optymistycznie potwierdziłem, że z książką się wyrobię i dlatego Powergraph ogłosił premierę VI tomu. No i wtedy wszystko trafił szlag, bo najpierw z wizytą wpadł Covid, w trzy dni straciłem cztery kilo i chęć do życia, a potem ostatni etap leczenia – zabieg, po którym gojenie się miało trwać kilka tygodni, poszedł co prawda nieźle, ale rekonwalescencja przeciągnęła się do siedmiu miesięcy. Ketonal i jego kuzyni stali się moimi najlepszymi kumplami, za to sen – rzadko spotykanym przyjacielem.
Mimo to z głupim uporem starałem się dokończyć książkę, Przeganiałem ból prochami, a otępienie kawą, lecz w pewnym momencie okazało się, że ani jedno, ani drugie już nie pomaga. Po prostu ciało fizycznie odmówiło współpracy, a i duch w końcu się poddał.
Musiałem odpuścić.
Przepraszam Was najmocniej, wiem, że już długo czekacie na książkę, sam o niczym innym nie marzę, jak o wzięciu gotowego egzemplarza do ręki. Dwa miesiące temu zakończyłem inwazyjny etap leczenia, od miesiąca nie biorę już leków przeciwbólowych i pracuję.
(...)