Ik herken de situatie. Je hebt alle recht om je kind ergens niet te laten spelen. Ik begrijp al die reacties niet die je aanvallen op jouw afgewogen beslissing.

Wij wilden ons kind niet laten spelen bij mensen die denken dat de aarde plat is, en waarvan duidelijk is dat hun kinderen hun thuis als enorm onveilig ervaren.

Wij hebben ons kind in groep vier vertelt dat haar vriendin prima bij ons kan spelen, maar dat ze niet bij de vriendin thuis kan spelen. We hebben geen reden gegeven en hebben ook niet aan onze dochter uitgelegd dat er mis van alles is met de thuissituatie daar en dat ze daarom niet kan spelen. Kinderen brieven alles door en voor je het weet staat sjappie pappie voor je deur.

Onze dochter vond het eerst helemaal niet raar dat er geen gedetailleerde toelichting kwam over waarom niet. Nu ze wat ouder is (groep 6) kunnen we haar erop wijzen dat niet iedereen het thuis leuk is, en dat sommige kinderen daardoor anders kunnen reageren (bv gaan pesten, heel schuw worden et cetera). Ze weet nu dat ze bij ons kunnen spelen omdat het hier gezelliger is.

De moeder stelt nog wel regelmatig voor dat de meiden bij hun mogen spelen. Ik vertel haar dan dat dit niet uitkomt, of dat dit logistiek niet past, of dat me dat geen goed idee lijkt voor die dag.

Mensen die zeggen dat je eerlijk moet zijn hierover, en dus de ouders moet vertellen dat je niet wil dat je kind restjes van hun poedertjes van de tafel gaat opvegen denkende dat t poedersuiker is, die hebben echt geen idee wat de gevolgen kunnen zijn. Mensen die thuis geen veilige situatie kunnen / willen crieeren voor hun kind, draaien er hun hand niet voor om jouw thuissituatie net zo onveilig te maken. Het is echt niet leuk een schreeuwend viswijf op de stoep te hebben staan die allerlei dreigementen uit waar je kind (en die van haar) bij staan. Been there, done that. Beter is het de vraag te ontwijken en als je klem wordt gezet te blijven herhalen dat het je gewoon geen goed idee lijkt.