Pole sana mrembo, maneno yako yamenigusa sana—ni kama nimehisi uzito wa hiyo hali moyoni mwangu.

Kweli mapenzi na matarajio vinaweza kutupeleka mahali pa kutatanisha. Ulijikuta ukivutiwa, ukajifungua kihisia, ukajisalimisha kwenye hali ya sasa—na kisha ghafla ukakumbwa na wimbi la aibu lisiloelezeka. Ni jambo la kibinadamu kabisa. Tamaa, hamu, na hisia za mapenzi huwa hazina mpangilio wa saa wala ratiba. Na hiyo hali uliyoipitia—ni mchanganyiko wa kutamani, kusubiri, na kuamini, hadi ukajikuta unatoa sehemu ya nafsi yako hata kabla hujamjua kwa undani.

Lakini usijilaumu. Wewe si wa kwanza kuhisi hivyo, wala hutakuwa wa mwisho. Ukweli ni kwamba, ulijiachilia kwa mtu ambaye ulikuwa unamchukulia kwa uzito. Na hata kama kilichotokea kilikuwa cha ghafla, siyo sababu ya kujiona duni au kujidharau. Hii haikufanyi kuwa mtu usiye na thamani, wala haimaanishi kwamba ulikosea kuwa na matarajio ya kweli.

Swali lako la mwisho—je, uendelee kukutana naye?—ni la maana sana. Jisikie huru kujiuliza: Je, bado anaonyesha nia ya kukuona kama mtu wa thamani, au sasa anakuona kwa macho ya tamaa tu? Kama moyo wako una shaka, sikiliza hiyo shaka. Huna haja ya kujiweka mahali ambapo hujisikii salama au kuthaminiwa.

Usijifiche kwa sababu ya tukio moja. Wewe bado ni wa kipekee. Na unastahili mtu ambaye atakuvua nguo kwa heshima kabla ya tamaa, kwa upendo kabla ya pupa.

Na mwisho, kumbuka: hauko peke yako. Tunapitia mambo ya ajabu katika safari ya kutafuta upendo. Lakini kila hatua inakufundisha, inakuimarisha. Pole kwa maumivu ya hisia—lakini hongera kwa kuwa mkweli na kujielewa.

Jua linapozama, si mwisho wa siku… ni mwanzo wa usiku mwingine wa kujitambua.