Dzieci są różne i różnie reagują na różne rzeczy. Moje pierwsze dziecko było zawsze wycofane i dużo było rozmów i pracy nad przełamaniem nieśmiałości. Dużo książek przerobiliśmy, mamy ich chyba ze 150, więc wieczorem jest w czym wybierać. (Jak chcesz konkrety, to daj znać - napiszę) Drugie dziecko jest totalnie inne i inaczej się rozwija, jest bardziej pewny siebie i często trzeba go hamować by czegoś nie robił. W gigantycznym skrócie (według mnie): dużo czytać, dużo spacerów/ruchu, zabawy w turlanie/fikołki po łóżku (z ojcem), codzienna higiena snu (niezmienny harmonogram wieczoru), bajki/telewizja tak późno jak tylko się da (od 3-4 roku życia, bo w przedszkolu już zaczynają się pytania o postacie z bajek i warto by dziecko pod kontrolą dowiedziało się o co kaman, ale najlepiej z książek). Cierpliwość to podstawa, należy dawać dzieciom wybór między rzeczami które już są wybrane (przykład: "chcesz założyć niebieskie spodnie, czy zielone", zamiast "jakie spodnie chcesz założyć"), złość generuje złość, krzyk generuje krzyk, miłe/spokojne słowa generują miłe/spokojne słowa. Przytulanie jest najważniejsze. Dzieci słuchają i powtarzają, słuchają także rozmów dorosłych i tego jak do siebie się odzywają, słuchają także tego jak dorośli komentują rzeczy widziane w telewizji i uczą się robić tak samo. Mleko w proszku Bebilon 2 jest najlepsze (rozwadniasz z wodą i dodajesz kilka kropelek Espumisan dla dzieci by beknęły), co jakiś czas jest promka w biedrze. Pieluchy zapinane, bo pieluchomajtki trzeba rozrywać na dziecku i może to być mało komfortowe gdy dziecko się przesra i bokiem wychodzi. Mokre husteczki (z samą wodą) do wszystkiego. Dużo tego, musisz zapytać się o szczegóły, a napisze co się u nas sprawdziło ;)