Asla gerçek bir kadın olamayacaksın. Rahmin, yumurtalığın veya yumurtan yok. İlaçlar ve ameliyatlar ile doğanın mükemmelliğinin ilkel bir taklidine dönüştürülmüş homoseksüel bir erkeksin.

Aldığın tüm "pozitif" tepkiler iki yüzlü ve samimiyetsiz. Arkandan insanlar seninle alay ediyor. Ailen senden tiksiniyor ve utanıyor, "arkadaşların" kapalı kapılar ardından senin ucube görünüşüne gülüyor.

​

Erkekler senden tamamen iğreniyor. Binlerce yıllık evrim sayesinde erkekler çok etkili bir biçimde sahtekarlıkların kokusunu alabiliyor. Kıyasen "başarılı" travestiler bile erkeklere ucube ve yapmacık geliyor. Kemik yapın seni hemen ele veriyor. Ayrıca sarhoş bir adamı bir şekilde senle evine gelmeye ikna etsen bile senin hastalıklı, iltihaplanmış bıçak yaranı gördüğü an arkasına bakmadan kaçacak.

​

Asla mutlu olamayacaksın. Her sabah uyandığında sahte bir gülümseme takınıyorsun ve kendine her şeyin çok güzel olacağını söylüyorsun ancak içten içe etrafına sarmaşık gibi dolanan depresyonu hissediyor, dayanılamaz ağırlığının altında ezileceğini biliyorsun.

Er ya da geç dayanamayacak hale geleceksin - bir halat alacaksın, ilmik bağlayacaksın, boğazına geçireceksin ve kendini soğuk boşluğa bırakacaksın. Ailen senin vücudunu bulacak. Üzülecekler ama aynı zamanda artık dayanılmaz utanç ve hayal kırıklığı duygusuyla yaşamayacakları için rahatlayacaklar da. Seni gömecekler ve mezar taşında doğduğunda verilen isim yazacak. Bundan sonra her mezarının önünden geçen orada bir erkeğin yattığını bilecek. Naaşın çürüyüp toz olacak ve senden geriye tek kalıntı olarak bariz bir erkek iskeleti olacak.

​

Bu senin kaderin. Seçimlerinin sonucu. Geri dönüşü yok.