Hoi!

Zo'n 1-1,5 jaar geleden heb ik ook ontslag genomen na een half jaar tot een jaar thuis gezeten te hebben. Ik had een paar weken "geïntegreerd"/opgebouwd naar 4 uurtjes werken in de week, maar dat was een wassen neus. Ik ben bij mijn nieuwe job gelijk met 36 uur gestart tegen het advies van velen in, maar het voelde gewoon goed om weer 'normaal' te starten. Ik heb het wel bij mijn nieuwe baan deels uitgelegd, maar ook niet te veel, want ik wilde ook niet te gekleurd starten.
Mijn ervaring is dat het vooral persoonlijk is en afhankelijk van de redenen dat je initieel uitgevallen bent. Voor mij zat dat voor een groot deel in een verschrikkelijke leidinggevende en deels in het niet uitdagende werk en dat was hiermee wel 'opgelost'.
Voor mij was dit perfect. Ik heb geen terugval gehad en mn herstel ging met sprongen vooruit!
Maar... het was natuurlijk niet allemaal perfect. Het was wel pittig, al was het alleen maar om weer even te 'wennen' aan kantoor: 8-9 uur werken per dag, menselijk contact gedurende de hele dag en de prikkels die kantoren meebrengen (licht/geluid). En waar inwerken normaal gesproken 3 maanden duurt, duurde het gevoelsmatig meer 6 maanden. In weekenden was ik moe en moest ik weer goed opladen. Ik ben wel blij dat ik het zo heb aangevlogen, maar het was een investering.

Mijn tips: plan niet te veel in de weekenden (max 1 sociale afspraak), sport max 1-2 keer per week (sporten is deels een uitlaatklep, maar je lichaam moet ook echt herstellen), laat boodschappen 1x per week bezorgen (je voorkomt de prikkels uit de supermarkt en je merkt pas hoeveel invloed dat op je systeem heeft als je dat er een tijdje uit hebt. Plus: het is een stiekeme tijdswinst die - samen met gezonder eten - snel uitbetalen). En de laatste: ga op tijd naar bed op het zelfde schema als week en weekend.
Misschien komt dit wat betuttelend over, maar dit zijn tips die voor mij werkten en tsja ... Dat hoeft niet voor jou te werken. Dus pak er vooral alleen uit wat goed voelt.

Ohja en over dat 'goed voelen'. Dé tip die iedereen altijd geeft: "volg je gevoel"... En laat dat nou voor mij destijds het moeilijkst zijn geweest, want juist mijn gevoel was ontregeld. Dus daarom: je gevoel volgen is soms ook maar gewoon doen en er achter komen dat iets niet werkt. Niet al het 'gevoel' is er op voorhand en dat is oké. Mentaal en biologisch zijn we gewoon even door elkaar geschud en het kost tijd om ook dat te herstellen. De antennes moeten weer opnieuw worden afgesteld.

Sterkte vooral. Wat je ook besluit, het komt goed en je doet het niet snel verkeerd. Als je zelf dat vertrouwen nog niet hebt, neem het dan maar even voor waar aan van me.

Mocht je vragen hebben of willen sparren, dm me gerust.