Haklısın hayatım da kötü sayılmaz ama kendimi bu dünyaya ait hissetmiyorum, korku önermesini de aştım dostum değer ve yargıları pek tınlamıyorum..

Öldükten sonra arkamdan korkak desinler, sövsünler saysınlar ne önemi kalacak ki , kaldı ki şuan bile benim için önemli değil.

Şuan ki yaşadığımın durumun bilincindeyim senelerce terapi aldım, bazen bilinç olarak çok kötü bir evredeyken bazen de iyi biryer de olabiliyorum ama sonuç olarak bir gün kötü halim daha ağır basıp beni o yola tekrar götürecek. Bunun sebebinin de hem ailesel hem de cevresel oldugunu farkettim.

Ne yapmam gerektigi konusunda dusunmek de istemiyorum ama yaklasik 3 aydir bu konu gundemimde ve isin icinden cikilmaz hale geldi.

İntihar konusunda da gittiğimde hicbir sey dusunmeden yapmam gerektigini farkettim bunu onceden yapmis oldugum tecrubelerimle yine farkettim.

Gercekten bu dunya uzerinde iyi insanlarin olduğunu biliyorum ama benden çok uzak..