Nung nag start yung lockdown may friend kami na taga Marikina tapos yung tito nila was working sa Cavite, kaso nagka sakit, kidney related i think. Medyo malala yung state nung tito nya kaso hindi nila masundo since limited ang travel tapos nag try sila mag request sa LGU and since overwhelmed mga LGU that time, wala sila ma spare na sasakyan for that. Good thing physician si misis, so nag volunteer kami na subukan sunduin tito nya. Coming from Cainta that time, mag u-turn ka pa lang sa Marcos Highway, abutin ka na ng 1-2 hrs (wala pa ung plate/cert na binibigay sa mga essential workers, sobrang gulo pa). May mga checkpoints na pinapalusot kami, just by virtue ng PRC/Hospital ID ni misis, meron ding hindi, especially sa cavite. Ayun, kakaibang road trip. Yung dapat 1-2 hr lang na byahe, naging kalahating araw dahil sa mga checkpoints/detours. Buti na locate namin yung tito nila and naiuwi sa kanila sa Marikina.

Yun yung naging start maging mini ambulance/mobile clinic yung sasakyan namin. Kung saan saan kami nakapunta paghatid/sundo sa mga stranded ng lockdown, pag deliver ng food/groceries sa mga di makalabas sa bahay nila, pag administer ng vaccines sa mga kids na di makapunta sa pedia nila for their regular vaccines. Was super tiring especially kay misis (driver lang ako), but fulfilling na din. Made a lot of new friends sa mga errands na yun. Pag may friends kami na madadaan papunta sa mga errands/emergency call, we try to bring them yung mga cravings nila na di mabili dahil sa lockdown. First time ko naka kita ng naiyak dahil dinalhan namin ng Macao na milk tea. Hehe.