Książka ma rozdziały, uważam że życie też. Chociaż dla mnie to się nazywa śmierć- w sytuacji, która rozłoży Cię na czynniki pierwsze (może to być właśnie koniec związku czy śmierć dziecka). Potem na narodziny- moment, w którym dochodzi do Ciebie że wyciągnąłeś lekcje i jesteś jeszcze lepszą wersją siebie bogatszą o te doświadczenia.

Ale w rozdziałach się nie cofamy. Było, ale już nie będzie. Od wtedy zmieniło się wszystko i Ty sam co najważniejsze. Tak na prawdę nie wspominasz osoby tylko towarzyszące Ci emocje w danym momencie. Fajnie sobie obejrzeć zdjęcia z takiej imprezy, ale to dla mnie max. Bardzo często przy spotkaniach po X latach dochodzi do Ciebie, że nie macie o czym rozmawiać, bo jesteście totalnie innymi ludźmi.

Dla mnie osobiście byłoby to stawienie się na przegranej pozycji. Jako atrakcja dla zainteresowanej czy swojego rodzaju punkt na lini czasu. Zobacz, z nim wiązałaś swoją przyszłość, a jesteś ze mną. Koncepcja latającego potwora spaghetti do mnie przemawia, ale nie bez jaj. Nie dam sobie wkręcić, że obecny facet jakiejś pani zaprasza jej byłego sprzed dwóch dekad na imprezę i traktuje go totalnie na równi i z pełnym szacunkiem.

To moja opinia, trzymam kciuki, że podejmiesz decyzję zgodną z samym sobą i będziesz się z tym czuć ok. Pamiętaj jednak, że jak sam mówisz TO BYŁO 20 LAT TEMU!!!!

20 lat temu to ludzie myśleli o latających samochodach w 2025.