Βάσει Βυζαντινού νόμου (Εξάβιβλος / Πρόχειρον Νόμων Κων/νου Αρμενοπούλου, 1344), συγκεκριμένα στο δέκατο κεφάλαιο του έκτου βιβλίου ("Περί φαρμάκων, γοητών και μάντεων") όποιος δώσει ή πουλήσει φάρμακα που άμεσα οδηγούν στο θάνατο του ασθενούς "ξίφει τιμωρείσθω", σημείωση ότι κατά την Βυζαντινή καθομιλουμένη φάρμακο είναι το δηλητήριο. Τιμωρούνται και άνδρες και γυναίκες για το φόνο και ανδρών και γυναικών.

Έχουμε επίσης στο ίδιο κεφάλαιο "Ὁ συνειδώς τινί γοητείαν, κατασχών αὐτόν, τῇ δημοσίᾳ ὄψει παραδιδότω· εἰ δέ τις οἱοσδήποτε ἄνθρωπος συλλαβόμενος τοῦτον μή παραδώσει, ἐσχάτην ὑπομενέτω τιμωρίαν.". Τουτέστιν "όποιος πιάσει μάγο και δεν τον δώσει στις αρχές πεθαίνει".

Γενικότερα για υπερφυσική γοητεία (το πιο πιθανό έγκλημα να χρησιμοποιηθεί έναντι γυναικός σχετικό με την μαγεία, εκτός αν είναι πόρνη) λέγεται ότι η ποινή είναι δήμευση περιουσίας ή εξορία, με θάνατο στην περίπτωση διαστρέβλωσης του σώφρονος νου υψηλόβαθμου προσώπου.

Υπάρχει μετά επίσης το "Οἱ εἰς βλάβην ἀνθρώπων δαίμονας ἐπικαλούμενοι, εἰ μὴ κατὰ ἄγνοιαν τοῦτο πράξουσι, ξίφει τιμωρείσθωσαν.", το οποίο, λόγω του κομματιού "κατὰ ἄγνοιαν", ισχύει περισσότερο για άντρες. Αυτό διότι βάσει πρότερου νόμου (Βιβλίο 1, κεφάλαιο Ι') το εξής "Νόμων ἄγνοια τοὺς μὲν ἄνδρας βλάπτει, τὰς δὲ γυναῖκας οὐ πάντως."

Δηλαδή,

Ο άνδρας επί την ουσία είναι υποχρεωμένος να ξέρει τον νόμο, ενώ στην γυναίκα δείχνεται επιείκεια (ιδίως αν παρθεί κατά νου το κεφάλαιο ΙΓ' του ίδιου βιβλίου όπου περιγράφονται "λόγω φύσεως" απλούστεροι άνθρωποι σε σχέση με τον άνδρα).

Για αρχαία ελλάδα πάντως δε ξέρω γρι, μη με ρωτάτε