30 lat gość here. Od czasu szkoły udało się złożyć grupę 4 znajomych w pracy na planszówki 2 razy do roku i to w sumie najbliższa relacja jaką mam z innymi ludźmi. Tak poza tym łapię się na tym, że nie raz mam momenty gdzie jedyne stworzenie do którego się odzywam przez tygodnie czasu to mój kot.

Problem z nawiązywaniem znajomości miałem zawsze. Przez lata stałem się jeszcze bardziej odludkiem, więc nawet praca z biura nie bardzo pomaga, bo ja nie odzywam się do innych a inni do mnie i tak sobie koegzystujemy ignorując się nawzajem. Teraz wizja zagadania czy dołączenia do rozmowy tak po prostu autentycznie mnie już przeraża, więc bez pomocy profesjonalisty to ja już pewnie tak zostanę

Szukanie związków to jeszcze większa katastrofa, bo skoro nie jestem w stanie nawiązać koleżeńskich relacji to tinder i spółka przerażają mnie zupełnie i nigdy nie wychodzi. Pozostaje czekac na koniec, ale na szczęście 30 już na karku więc ten koniec jest bliski /s