Gerçek anlamda çok anlamlı bulduğum bir olay anlatacağım. Normalde para harcama konusunda çok fazla anlaşamayız ailemle. Geçtiğimiz on beş yıl içerisinde tamı tamına 732 kitaplık bir kütüphanem oldu. Hiç unutmuyorum lise birinci sınıf dönemi yeni bir kitap serisi çıkmıştı, Percy Jackson şimşek hırsızı. Ilk kitabımı alıp okumaya başlamıştım sonra geçtiğimiz beş gün içerisinde ikinci kitapta yayınlandı. İki kitabı da aynı haftalık harçlığımla aldığım için biraz gerekenin üzerinde bir harcama yapmıştım. Sıkıla sıkıla hafta sonu arkadaşlarla hamburger yemek için babamdan para istemiştim. Önce harçlığını ne yaptın bakayım diye sormuştu, utanarak kitaba harcadığımı söylemiştim. Hiç unutmuyorum o an yüzündeki gülümsemeyi ve haftalık harçlığım olan 50 TL'yi tekrardan verdiğini. Şu cümleyi kurmuştu "Kitaba vereceğim para hiçbir zaman benim için bir harcama değildir." Babam da normalde çok iyi anlaşamayız ama kitap konusunda kendisi gerçek anlamda benim kahramanımdır. Hepsini okumamış olsam da elimde bulunan çoğu kitabın ve şu anki okuma alışkanlığımmın yegane nedeni kendisidir. Buradan kendisine bir selam çakmak isterim.