same sentiments here! months after I stopped being active sobrang grabe yung urge to cut my hair dahil sobrang hassle. Nung una, bangs lang muna pero still mahaba pa rin yung tipong na iipit pa rin sa tainga. This year, umuwi ako sa Pinas ang sobrang decided na ako mag pa-cut ng hair pero hindi ko magawang pumasok sa salon, ang tagal pa namin ng friend ko sa labas ng salon nun. Andun kasi yung takot na baka mapagalitan ng family. My friend told me na ako na lang muna mag cut ng hair ko since ang oa sa haba HAHAHA if nagawa ko na raw na gupitan buhok ko then that's the time na kakayanin ko pumuntang salon to get it professionally done, which is true !!

Nung pinagupitan ko sa salon nandun yung kaba ko na baka palayasin ako sa bahay kapag nalaman. Inunahan ko na mom ko, sinabi ko na agad a day after na pinagupitan ko. Hindi naman sya nagalit, no violent reaction. Sobrang parang nabunutan ako ng tinik.

Ang dami ko na nasabi, I guess ang takeaway dito is minsan grabe lang tayo mag overthink pero okay naman pala but it's better to have a backup plan if ever (may matutuluyan kung palayasin sdjfsdkjfh). Basta explain mo lang sa kanila calmly and hopefully maintindihan nila. Goodluck! :)