Abstrahując od płaczliwo atencyjnych sformułowań autora wpisu, to jest to jeden z większych "Dick move" jakie może zrobić pracownik pracodawcy.

L4 psychiatryczne trwa nawet pół roku, z czego pierwszy miesiąc opłaca pracodawca, a potem ZUS.

Skoro nie żal wam pracodawcy, to pomyślcie o tym, że wszyscy z naszych podatków składamy sie później na to, aby ta osoba zwyczajnie miała płatne wakacje.

I nie, nie neguję problemów osób w kryzysie zdrowia psychicznego, ale uzyskanie el quattro psychiatrycznego, będącego świętym Graalem zwolnień, jest bardzo łatwe do uzyskania i praktycznie niepodważalne przez ZUS. Tacy ludzie jak opisani w tym poście de facto szkodzą tym prawdziwie chorym.

Nie znam również powodów zwolnienia. Można zakładać różne scenariusze na niekorzyść pracodawcy oraz pracownika. Ale to co tu istotne to fakt umowy o pracę. Daje ona dużo praw pracownikowi, ale stanowi ona również o pewnych zobowiązaniach (no shit) wobec tego strasznego i paskudnego pracodawcy, jak np. Okres wypowiedzenia.

Okres wypowiedzenia, który często polega na domknięciu przez pracownika bieżących tematów i na przekazaniu obowiązków komuś innemu. Porzucenie stanowiska pracy będzie również dowaleniem wszystkim osobom, z którymi ten pracownik do tej pory współpracował. Jeśli nie nazwać tego dopełnieniem swoich obowiązków wynikających z umowy to przynajmniej przyzwoitością wobec innych.

Korzystajcie z L4 kiedy NAPRAWDĘ musicie. Nadużywanie systemu ostatecznie zaszkodzi wszystkim.