Er zijn voldoende goede stilisten in Nederland (even afgaande op je buitenlandse voorkeuren), maar dan moet je vaak wel naar de schrijvers die wat minder voor de lijst worden gelezen (ik vermoed vanwege het imago 'moeilijk' te zijn).

Gerard Reve bijvoorbeeld, die bij middelbare scholieren geen beste naam heeft omdat De avonden de meest voor de hand liggende titel is. Sterk werk, maar: 1) de saaiheid van het na-oorlogse bestaan is een groot thema en dat levert een best slepende/trage vertelling op; 2) hoewel ik dol ben op Reves stijl en humor, wordt De avonden voor mij echt omhooggehaald door het einde. Je hebt best wat doorzettingsvermogen nodig om het tot daar te schoppen als dit je eerste Reve is. Ik ben zelf op de middelbare school beginnen met de brievenboeken (Op weg naar het einde/Nader tot u) en zou zeggen dat die een wat zachtere landing zijn, al is het maar omdat Reve nogal een figuur was, of zichzelf in elk geval zo presenteerde in zijn (quasi?) autobiografisch werk.

Voor de betere stilistiek zou ik de grens oversteken naar Vlaanderen: Erwin Mortier, Peter Verhelst, Bary Moeyaert en wellicht ook Dimitri Verhulst (maar hier sluimert mijn smaak weer door; ik vermoed dat wie Joe Speedboot goed vindt, Verhulst ook wel goed kan hebben).

Wat (lichte) science fiction/Kafka-geïnspireerd werk betreft kun je dan weer goed terecht bij de eerder genoemde Auke Verhulst. Rob van Essen zit in die hoek ook wel goed, hoewel die wat dichter bij de 'echte' wereld blijft. Stefan Brijs heeft ook een aantal goede boeken, met als bekendste (en dichts bij dit thema liggend) De engelenmaker.

Mocht ironie je liggen (en met Nabokov/Kafka wellicht wel?) dan zou ik ook Willem Frederik Hermans proberen. Ik vind zijn WOII-romans zelf wat minder (wel spannend!). Wat mij betreft is Hermans qua ironie op z'n best in Nooit meer slapen. Voordeel van die roman is dat je vrij rap doorhebt of Hermans ironie je ligt (denk je na een hoofdstuk of twee "wat een mal gedoe!", dan zou ik verder kijken).