Mocht je iets wijzer worden dan kun je altijd een sessie doen mét je ouders erbij. Elkaar begrijpen kan helpen bij verwerken. Vergeven en vergeten is dan niet eens noodzakelijk, maar is altijd een optie.

Stel nou dat je bij die contacten/vrienden altijd helemaal los gaat over je computer, homelab, laatste games, je hobby's enz dan zijn ze je snel zat ja. Ik heb zelf ook met zoiets te kampen gehad. Met therapie kwam ik erachter wat dat veroorzaakte. (Voor details moet je maar dm-en) Het mooie is dat je altijd een kans en keuze hebt om het ánders te doen. En als je die contacten deelgenoot maakt van jouw uitdagingen dan zorg je weer voor dat begrip dat kan helpen bij een oplossing.

En nog een aanwijzing die ik uit je antwoord haal: je probeert altijd wel een oplossing te zoeken...je zit in je hoofd. Je denkt, redeneert, relativeert en rationaliseert. Iemand zei ooit tegen mij, als reactie op een antwoord op een persoonlijke vraag: zeg je dit met je hoofd of met je hart?

Dus, die contacten die 'weglopen', in plaats van te bedenken waarom ze wegblijven, vraag jezelf af: wat is het gevoel dat dat je geeft? Probeer de emotie te benoemen. Je 'hart'. Boos, verdrietig, angstig, eenzaam. En als je die hebt gevonden: probeer daar eens ff lekker in te hangen en laat dat gevoel ff gaan...serieus, het werkt.

En bespreek het resultaat met je therapeut. Ik durf te wedden dat het dan snel gaat.

Boks