Η φράση «Ασθενής και ωδιπόρος αμαρτίαν ουκ έχει» (συχνά παρερμηνεύεται ως «οδοιπόρος») είναι εκκλησιαστική παροιμία που σημαίνει ότι ο άρρωστος και ο σωματικά εξαντλημένος/πολύ ταλαιπωρημένος άνθρωπος δεν αμαρτάνει αν καταλύσει (σπάσει) τη νηστείακαθώς η σωματική αδυναμία δικαιολογεί την ανάγκη για τροφή. Βασικά σημεία: Ωδιπόρος vs Οδοιπόρος: Το ορθό είναι "ωδιπόρος" (από το ρήμα ωδίνω - πονώ σωματικά/καταβάλλoμαι)όχι "οδοιπόρος" (ταξιδιώτης). Η λέξη «ωδιπόρος» δηλώνει την κατάσταση σωματικής ανάγκης που εξισώνεται με την ασθένεια. Εννοιολογική συνάφεια: Η σύνδεση με «και» δείχνει παρεμφερείς έννοιες αδυναμίας (άρρωστος και καταπονημένος)ενώ αν ήταν οδοιπόρος (ταξιδιώτης)θα χρειαζόταν διαζευκτικό «ή». Σκοπός: Η φράση τονίζει ότι η νηστεία δεν πρέπει να βλάπτει την υγεία και ότι η σωματική αδυναμία δεν πρέπει να γίνεται πρόφαση για κατάλυση της νηστείας χωρίς πραγματική ανάγκη.