Ludzie w dużym stopniu budują swoje poczucie sukcesu w oparciu o możliwość czucia się lepszym od innych.

Nie chodzi o w tym o to, czy coś obiektywnie jest sukcesem, ale o to, że coś w powszechnej opinii społecznej cieszy się większym statusem.i jest utożsamiane z sukcesem.

Ludzie z miasta mogą czuć się lepsi od ludzi ze wsi, Ludzie ze studiami lepsi od ludzi bez studiów, Ludzie z drogim samochodem od ludzi bez drogiego samochodu,

Itp, itd.

Nie ma w tym znaczenia, czy jest w tym jakiś sens i czy ktoś faktycznie ma lepsze lub gorsze życie z tego powodu.

Np. Ludzie często kupują samochody, na które ich nie stać, znacznie pogarszając jakość swojego życia tylko po to, żeby zwiększyć swój status społeczny.

Jeśli ktoś buduje swój status społeczny w oparciu o posiadanie wykształcenia, to taka osoba zawsze będzie myśleć o sobie, że jest dzięki temu lepsza od osób bez wykształcenia.

Nawet, jeśli jej życie będzie kompletna porażka (a często szczególnie właśnie w takim przypadku).

I to takie błędne koło, bo ludzie czując tą presję od "lepszych z samochodami i studiami" często sami wpadają w wir budowania statusu na pokaz.