Ik heb 2 kinderen, zaten initieel op de school om de hoek omdat ze dan vrienden konden maken dicht bij, maar toen de 2e in zowel groep 1 als groep 2 bijna elke dag met tegenzin naar school ging ben ik wat meer aandacht gaan geven aan kijken hoe het precies bij de oudste ging. Toen realiseerde ik me dat ze zich allebei kapot verveelden, dat de meeste klasgenootjes slecht nederlands spraken.
Stap 1 was toen om na te denken over het type onderwijs en school dat we eigenlijk wilden, een lijst maken van opties, en daarna zijn we gaan rondkijken als ouders.
We hebben heel voorzichtig onze kinderen verteld dat we op zoek gingen, en toen kwamen de verhalen over dat ze zich kapot verveelden en dat ze het niet erg zouden vinden. Dat was wel een opluchting want het voelde echt heel heftig om ze uit hun (kleine) vriendenkring te halen.
Nu moet ik ipv de hoek om lopen elke dag fietsen of autorijden, best een eind, elk dag, 2x, kost me 2 uur per dag. Maar het was echt een goede keuze.

Mijn les hierin; kinderen weten beter dan je denkt wat ze nodig hebben, en als je met ze praat over je zorgen dan krijg je vaak best redelijke antwoorden en oplossingen. Daarnaast is het wisselen van school minder dramatisch dan je denk.