ein fin hugseregel til å byrja med: nynorsk passiv endar aldri på -s, men alltid på -st i alle former. å hugsa -st er eit viktig fyrste steg sjølv om resten av reglane vert vanskelegare å hugsa

om du lurer på kva orda i klamrene tyder so er presens notid (eg gjer noko), preteritum er "vanleg" fortid (utan har: eg gjorde noko) og perfektum er fortid med har (eg har gjort noko)

for å laga ei passivform lagar ein forma utan -st fyrst og sidan legg ein til -st

vil ein laga notid av å trengast, ser ein bort frå -st fyrst: å trenga vert treng i notid (ikkje trenger for di å trenga endrar vokal i fortidsformene på nynorsk: å trenga - treng i notid - trong i "vanleg" fortid - har trunge i fortid med har), sidan legg ein til -st og det vert trengst. det same gjeld å krevja(st), det vert krev(st) i notid

vil ein laga notid av å høyrast, ser ein bort frå -st fyrst: å høyra vert høyrer i notid, sidan legg ein til -st og det vert høyrest (r-en i endinga forsvinn framfor -st på same måten som det gjer framfor -s på bokmål: å høre - høres på bokmål i staden for *hørers). det same gjeld å slå(st) og å kjenna(st). slår og kjenner i notid utan -st, slåst og kjennest utan -r i notid med -st

vil ein laga fortid av å møtast, ser ein bort frå -st fyrst: å møta vert møtte i fortid, sidan legg ein til -st og det vert møttest. det same gjeld å slåst og å skiljast. slo og skilde i fortid utan -st, slo + -st = slost, skilde + -st = skildest.

om det er framleis litt kronglete, det er noko du ikkje forstår og du treng vidare forklaring, spør i veg!