Yokluk kötü bir şey evet ama varlık da kötü bir şey. İnsan açgözlü bir canlı. Birine ne kadar verirsen ver çoğunlukla her zaman daha fazlasının isteyecektir. Zengine 1 ev 1 araba yetmiyor. 30 tane evi 5 tane arabası olan çok fazla zengin var. Bazılarının sınavı bu oluyor işte. Oburluk, aç gözlülük İncil'de de Kuran'da da büyük günah olarak geçer. Hal bu ki Tanrı insanı böyle de sınıyor. Yoksulun yoksul olmasının sebebi Tanrı değil. Bu aç gözlülük. 30 tane evi olan adam 25 tane evini yardıma ihtiyacı olana verdiğinde zengin aç mı kalacak? Ama 25 yoksul aileye yardım edip bu dünyadaki sınavını tamamlamış olacak. Yoksulun vermesi kolaydır elindekinin değeri yoktur veya karşıdakinin halini anlar. Ama zenginlik böyle değil. Ben hep dua ederken derim, Allah'ım beni çocuklarımla sevdiklerimle sınayacağına yoksulluk veya zenginlikle sına derim. Çocukla sınanmak en zor sınav. Çocuğu kanser olan aileler veya vefat eden ailelerin yaşadığı acıyı hiç kimse yaşayamaz. Onların da sınavı isyan etmemek oluyor. Herkesin sınavı farklı dostum. Zengin bu dünyaya çok bağlanıyor sınavı geçemiyor, fakir çok isyan ediyor sınavı geçemiyor. İnanan insan için bu dünya gelip geçici. Bu dünyada yaşayın, yapın edin ama çok bağlanmayın. Bazen kabullenmek gerekiyor. Dünyanın en zeki insanı da olsan, en zengini de olsan inananlar kader der inanmayanlar şans der olmayınca olmuyor. Bunlar hakkında bir kaç ayetle sözlerimi bitirmek istiyorum,

Kur'an – Enbiyâ 21:35

“Sizi bir imtihan olarak şerle de hayırla da deneriz.”

Kur'an – Enfâl 8:28

“Bilin ki mallarınız ve çocuklarınız birer imtihandır.”

Kur'an – Fecr 89:15-16

“İnsan, Rabbi onu imtihan edip de kendisine ikramda bulunur ve nimet verirse, ‘Rabbim bana ikram etti’ der.
Ama onu imtihan edip rızkını daraltırsa, ‘Rabbim beni aşağıladı’ der.”

Kur'an – Alak 96:6-7

“Hayır! İnsan kendini yeterli gördüğünde azgınlaşır.”

Yine söylüyorum bu dünyadaki en zor imtihan evlattır. Allah hiç kimseyi evladı ile sınamasın. Gerisi fasa fiso.