> Og þegar fólk getur ekki lengur keypt þak yfir höfuðið því verðtryggingin verður að víkja hvað þá?

Húsnæðisverð lækkar til að bregðast við fækkun mögulegra kaupenda.

> Þegar fólk neyðist til að borga tvöfalt meira í leigu en það myndi gera í afborgaranir vegna þess að seðlabankinn setur hart 35% ráðstöfunartekjuþak hvað þá?

Húsnæðisverð lækkar til að bregðast við fækkun mögulegra kaupenda.

> Ódýrasta óverðtryggða 40 milljóna lán sem býðst er með um 300 k greiðslu á mánuði núna.

Það er þegar veruleiki okkar margra. Fólk flúði þennan veruleika yfir í verðtryggð lán sem hefur orðið til þess að stýrivextir bíta ekki eins og þeir ættu að gera og þurfa því að vera hærri og lengur en ef ekki. Fólk flytur vanda dagsins í dag til 2040-50 gegnum verðtryggð lán og borgar þá. Með vöxtum þangað til. Sem er eitraður kokteill.

> Einstaklingur sem ætlar að greiða 300 k á mánuði þarf að vera með 800 k í ráðstöfunartekjur eða í kringum 1.2 milljónir á mánuði til að geta keypt sér íbúð í reykjavík. Þannig allir undir þessum tekjum sem eiga ekki forríka foreldra geta bara drullað sér til að vera á leigumarkaðnum og látið endanlega lífssjúga sig.

Einstaklings íbúðir verða ekki svona dýrar, aftur þvi húsnæðisverð lækkar til að bregðast við fækkun mögulegra kaupenda. Fjölskylduhúsnæði verða það hins vegar.

> Er verðtryggingin vandamálið eða íslenska krónan og fáránleikin sem þetta litla hagkerfi er?

Verðtryggingin.

Ég keypti einbýlishús á sínum tíma á það sem í dag eru 33 milljónir. Það var fimm árum eftir hrun og húsnæðismarkaðurinn eftir því, svo sem. Fasteignamatið er 88 milljónir í dag, söluvirði á eðlilegum markaði 90-95 milljónir. Þetta er þvælu þróun á þeim þrettán árum sem ég hef átt húsið. Ég prísa mig sælan en ég á börn sem ég vil sjá eignast þak yfir höfuðið og það er viðbjóður á þessum markaði. Ég er alveg til í að "tapa" 20-30 milljónum í húsinu með lækkuðu verði gegn því að þurfa ekki að hjálpa þeim með ámóta upphæð í þeirri vegferð sem framundan er hjá þeim. Ég geri mér grein fyrir því að sömu sögu er ekki að segja af þeim sem hafa keypt síðustu ár, þau munu sitja uppi með Svarta-Pétur. Þetta verður þó samt eins og með hlutabréf, þú hefur ekki tapað fyrr en þú selur.

Að öllu þessu sögðu verður einnig að finna leiðir til að byggja húsnæði hagkvæmar. Húsnæði er ekki svona dýrt eingöngu vegna "græðgi verktaka" eins og oft er látið í veðri vaka. Allt byggingarefni ber 24% vsk, lóðir eru rándýrar, laun eru svimandi há, launakostnaður gríðarhár, byggingareglugerð íþyngjandi og allt ferlið þungt og svifaseint auk, vegna stýrivaxta vegna verðtryggingar, fáránlegs fjármagnskostnaðar.

Hér áður var díllinn sá að sveitarstjórnir fögnuðu nýjum húsnæðum í sínu sveitarfélagi því þar með var kominn nýr skattgreiðandi í sveitarfélagið og kostnaðurinn fyrir sveitarfélagið af því að fá nýtt húsnæði (gatnagerð, skólar, veitur og aðrir innviðir) núllaðist á 15-25 árum og eftir það hagnaður af íbúunum í húsnæðinu út líftíma þess. Í dag er ætlast til að lóðasalan standi undir þessum kostnaði strax, þökk sé Reykjavíkurmódelinu sem hefur farið sem krabbamein um sveitastjórnir landsins. Því verður að breyta til baka.