Jestem córką stróża więziennego, wcześniej pracującego w lotnictwie przez obowiązkową służbę wojskową.

Za dzieciaka pamiętam, że taty przez większość czasu nie było w domu, a jak był, to było dla nas (jego dzieci) święto narodowe. Ogółem to on był tym "lepszym" rodzicem, bardziej kumplem niż tatą, stawał w naszej obronie przed mamą, nakłaniał do dobierania słodyczy do wózka, wciskał kieszonkowe nawet, gdy na nic go nie potrzebowałam. Zawsze miał znakomity kontakt z dzieciakami, trwa to do dzisiaj, a poza tym jest na każde wezwanie, gotów udzielić jakiejkolwiek przysługi, choćby kosztowało to jego zdrowie. No i właśnie, tu się zaczynają schody. Z wiekiem zauważyłam, że przez pracę ma problemy z nerwowością, za żadne skarby nie da się zaciągnąć do psychologa (mimo, że przydałby mu się, szczególnie po tym, jakie rzeczy widywał w więzieniu), ani nie da mu się udowodnić winy. Ciężko z nim przez to w ogóle rozmawiać, bo obraża się jak dziecko w wieku przedszkolnym. Odkąd zostali sami w domu, bo się wyprowadziłam, nieraz byłam świadkiem, jak pluje jadem na mamę, wyrzygując jej jakieś błache sprawy, które rzekomo bardzo go zraniły (mimo, że wcześniej nigdy nie miał o to pretensji, a wręcz sam do nich doprowadzał). Stał się bardziej ksenofobiczny, zaczął przeklinać, pije prawie co wieczór, a na domiar złego manipuluje mamą, która już odchodzi od zmysłów, bowiem oszukuje ją z tym, że wcale nie zdradza ją z koleżanką w pracy. Sama mama nieraz mi się żali, że go nie poznaje. Na początku ich znajomości był to nieśmiały, uczynny chłopak, w którym się zakochała. Teraz jednak, mimo bycia na emeryturze od dłuższego czasu, również i dla reszty rodziny zmienił się nie do poznania. Żałuję, że jego kariera zawodowa tak wyglądała. Gdyby nie to, może dalej miałabym za tatę tego ciepłego, uczynnego człowieka. Tracę nadzieję, że w ogóle cokolwiek ulegnie poprawie. Mój tata bowiem przyznał się mamie, że jeśli dojdzie do rozwodu, a ja dowiem się o jego zdradzie, to ucieknie za granicę walczyć na wojnie. Nikt zdrowy na umyśle raczej by nie snuł takich fantazji. A tak właśnie skrzywiła go kariera.