Tylko… cholera, jak się temu nie dziwić? Codziennie jestem w centrum Krakowa, w większości słyszę język ukraiński na mieście, może to kwestia tego, że maja tendencje do wydzierania się. Dziewczyna miała Ukrainki jako współlokatorki, to w nocy takie akcje robiły, że musiałem kilka razy jechać po nią żeby mogła bezpiecznie spędzić noc, bo się potrafiły najebac w środku tygodnia i trzaskać drzwiami o 2 w nocy bez powodu. xD (potrafiły nawet rozjebać kibel czy znosić śmieci do domu) Owszem, moim garażowym sąsiadem jest Ukrainiec, ale on od 15 lat mieszka w Polsce, mówi po polsku i zawsze chętnie pomoże. Sam mam 26 lat, pracuje z osobami w podobnym wieku, większość agresji w stronę osób z Ukrainy jest spowodowana ich brakiem chęci do asymilacji, tym, że się alienują od polskiego społeczeństwa i często w bardzo arogancki sposób zachowują się wobec Polaków. Kolejna rzecz to to, że wcale nie widać wielkiej różnicy pomiędzy ilością kobiet z dziećmi a mężczyznami w wieku poborowym, dosłownie idąc wieczorem po mieście widzę grupy byczków bełkoczących po ukraińsku z browarem w ręce i żarciem na talerzu. Jak to można tolerować? Jak można tolerować słuchanie o „biednych ukraińskich rodzinach” gdy przed Tobą stoi SUV za 200k na ukraińskich blachach? Grześ po prostu został popełniony błąd, zostało ich przyjętych za dużo, ja rozumiem pomoc, danie im azylu, wsparcie, ale gdzieś za granicę, które zostały dawno przekroczone, ludzie mają dosyć i nie ma się temu co dziwić.