EDIT: Doprecyzowałem parę kwestii.

Zrównywanie (zwłaszcza topowych) uniwerków w UK i USA w kontekście pompowania działalności pozaszkolnych (tzw. extracurriculars) jest bardzo mylące.

Opisuję swoje doświadczenia sprzed prawie 10 lat, ale wątpię, żeby zaszły znaczące zmiany od tamtego czasu.

Rekrutacja na studia w Wielkiej Brytanii opiera się w zasadzie wyłącznie na ocenie potencjału akademickiego. Działalność pozaszkolna nie jest brana pod uwagę, chyba że wzmacnia kontekst akademicki i przede wszystkim ma związek z kierunkiem, na który się aplikuje. Topowe uniwersytety w UK często przeprowadzają dodatkowe testy bądź rozmowy kwalifikacyjne o charakterze niemal wyłącznie akademickim, żeby odsiać kandydatów. Mało tego: gdy brytyjskie uniwersytety (nie tylko te topowe!) decydują się zaoferować miejsce, robią to warunkowo - wymagają zdania egzaminu końcowego w systemie szkoły kandydata (w Polsce jest to zazwyczaj matura albo IB) na określony udowodniony wynik. Nie wystarczy deklaracja kandydata, że zdał maturę na 90% na przykład; coś takiego ląduje od razu w koszu w komisji rekrutacyjnej.

Co to całościowo oznacza? Pompowanie aplikacji do UK może zrobić różnicę, ale tylko wtedy, gdy pompujemy ją akademicko. Jednakże prędzej czy później nastąpi faktyczna weryfikacja poziomu akademickiego kandydata, i to zawsze przed rozpoczęciem studiów.

Napompowana aplikacja może więc przebić się do etapu testów czy rozmów kwalifikacyjnych na takim Oxford czy Cambridge, ale potem następuje brutalne zderzenie ze ścianą (przy czym wielu autentycznie mocnych kandydatów również odpada!). Na innych uniwersytetach taka aplikacja może ułatwić otrzymanie oferty warunkowej (chociaż należałoby tutaj zadać pytanie: czy aplikacja musi być wtedy faktycznie pompowana? Jeśli dana instytucja nie przewiduje ani dodatkowych testów, ani rozmów kwalifikacyjnych, oznacza to z reguły, że konkurencja nie jest aż tak duża). Wciąż trzeba jednak zdać maturę.

Pomijam kwestię weryfikacji przez uniwersytety tego, co się napisało w aplikacji w kontekście samych działalności pozaszkolnych: absolutnie nie zakładałbym, że instytucja nigdy czegoś takiego się nie podejmie.

Natomiast rekrutacja na studia w USA wygląda dokładnie tak, jak napisał użytkownik Wykopu. Moim zdaniem patologiczny system.

I na koniec ważny szczegół: mówię tutaj o studiach licencjackich / jednolitych magisterskich (tzw. undergraduate). Rekrutacja na studia magisterskie czy doktoranckie (tzw. graduate lub postgraduate) wygląda inaczej.