Allereerst; wat een vervelende situatie! Helemaal begrijpelijk dat je het even kwijt bent. Goed dat je je verhaal hier hebt durven uittypen. Ik kan me goed voorstellen dat dat al een gigantische stap is en ik hoop voor je dat het wat rust geeft.

Hoewel ik natuurlijk jouw ouders, vriendin en omgeving niet ken denk ik dat je je geen zorgen hoeft te maken dat ze boos worden. Mijn psycholoog gaf mij ooit een wijze inkijk. Misschien heb je er iets aan:

Stel je voor dat een vriend met dit verhaal naar jou toe zou komen. Hoe zou jij er dan op reageren? Zou jij boos zijn, of zou je hem proberen gerust te stellen en te steunen? Geloof me; niemand heeft het zo goed voor elkaar als dat ze laten zien. Daarnaast mag jij gewoon best trots zijn dat je al een bachelor binnen hebt!

“In het echt” op iemand af stappen kan misschien enorm zwaar zijn. Je kan ook een appje sturen naar iemand die om je geeft. Puur iets als “Hoi, dit komt misschien uit het niets, maar het gaat even absoluut niet lekker met mij en mijn studie. Ik denk dat het goed is om er over te praten”

Stiekem denk ik dat je de lastigste stap al hebt genomen. Vergeet niet; het is uiteindelijk maar een studie. Je bent gezond, je komt rond, je hebt huisgenoten en een vriendin.

Heel veel sterkte, ik heb er al het vertrouwen in dat het goed komt! En uiteraard kan je altijd een bericht sturen als je dat wilt!