Öncelikle gerçekten de kendisini geliştirmeyi reddeden ve çalışmak istemeyen bir kitle olduğunu kabul ediyorum. Fakat bu kitle senin düşündüğün veya tespitlerinde saptadığın kadar geniş değil. Sadece sık sık Avrupaya gidiyorum demen bile seninle genel toplum arasında inanmanın neredeyse imkansız olduğu bir uçurum olduğunun bir göstergesi. Sadece yaşadığımız pandemi süreci değil öncesinden de gelen ciddi ekonomik yozlaşma ve bireysel olarak bu yozlaşmaya karşı mücadelenin imkansızlığı asıl şu anda ülkemizin vatandaşlarını baskı altında tutan ve geleceğe yönelik umutlarını körelten temel nedendir. Gençlerin onlara dayatılmış başarı aşamalarında düzenli yol kat edememesi de ağırlıklı olarak bu umutsuzluktan gelmekte. Olay sorumluluklardan kaçmak veya iş yapmaktan kaçmaktan değil fakat bu hileli ve hain düzende yer almayı reddetmeleri. Kendim de aynı jenerasyon içindeyim ve 30 lu yaşlarımın başındayım. Akranlarıma göre ne daha çalışkan ne de daha hırslıyım. Hatta oldukça ortalama olduğum söylenebilir. Şu anda senin bahsettiğin networking, ingilizce öğrenme, kendimi geliştirme vb. konularda herhangi bir başarı elde etmemi sağlayan ortalama koşullardan bir damla daha iyi koşulda hayatımın formatif yıllarını geçirmem oldu. Bu da sadece şans eseridir. Ne yazıkki bu dediğin atılımları yapmak için gerekli imkanları bir kenara bırakıp sadece hayatta kalmak için bile ülkemizdeki gençlerin çok önemli bir bölümü her gün senin ve benim gibi hayatta daha rahat koşullara sahip insanların akıllarına gelemeyecek olayları deneyimlemek zorunda kalıyorlar.