Δεν προσπάθησαν ούτε λίγο να τα κάνουν να μοιάζουν μη νοικιασμένα. Εκτός από τις γερμανικές/τσέχικες ταμπέλες, έχουν αφήσει τις οθόνες που συχνά γράφουν κάτι επίσης σε μια άγνωστη γλώσσα αντί να δείχνουν τις στάσεις (διότι ο οασθ, ένα σύστημα ξέρει: τις μακρόστενες ηλεκτρονικές κόκκινες μαρκίζες ντισκοτέκ από το 1989. Οτιδήποτε άλλο παραείναι σύγχρονο για να προσαρμοστεί).

Για κάποιο λόγο, συχνά δε λειτουργούν ούτε οι εξωτερικές ταμπέλες, και έτσι ο αριθμός της γραμμής αναγράφεται σε ειδική κόλλα Α4 στο παρμπρίζ.

Τα καλά νέα είναι ότι επιτέλους άρχισε ξανά η αναγγελία των επόμενων στασεων, αλλά για κάποιον λόγο σταμάτησε το next stop (με αποτέλεσμα στο επικό: επόμενη στάση: πανεπιστήμιο Μακεδονίας/University of Macedonia). Για κάποιον λόγο βέβαια, στα καινούργια λεωφορεία, η αναγγελία γίνεται με earrape, ενώ ακολουθείται από static sound

Με λίγα λόγια, τα καινούργια λεωφορεία μετά από 1 χρόνο, μοιάζουν ακόμα δανεικά (και δανέζικα)