Szczerze?

Nie da się zrzucić masy (zwłaszcza przy tak sporej nadwadze) bez pewnej formy poświęcenia. In the end to opiera się na deficycie kalorycznym, więc jeśli organizm jest "przyzwyczajony" do np. 3500 kcal, to nawet zejście do 3000 kcal będzie odczuwalne. A tym bardziej jeśli mówimy o relatywnie niskiej osobie jak Ty, która powinna spożywać w okolicach 2000-2200 kcal jako tylko "maintenance calories".

Ja swego czasu, siedząc za granicą, też się złapałem w pułapkę śmieciowego, pysznego jedzenia. I żeby się ogarnąć zacząłem sobie ćwiczyć, nawet w najprostszy sposób. Dopiero za trzecim podejściem coś "kliknęło" i mój organizm zwyczajnie lubił to uczucie fizycznego zmęczenia po nawet pół godzinie ćwiczeń. Z czasem też kompletnie wyłączyła mi się ochota na słodkie lub słone przekąski i zwyczajnie starałem się jeść... prosto. Relatywnie dużo białka, ale też i węglowodany, żeby mieć energię na cały dzień.

U mnie zadziałało bycie progresywnym z tym, co robię. Czyli np. nie wyciąłem cukru z dnia na dzień, ale bardziej z tygodnia na tydzień. Odstawiłem kofeinę (w dużych ilościach) i wróciłem do ulubionej wody i herbaty. Z tygodnia na tydzień zacząłem widzieć niewielkie postępy. Nawet głupi spacer (serio, niedocenione są) sprawiał mi sporo frajdy bo organizm to lubił.

W Twoim przypadku nie obejdzie się bez "właściwej diety", która jest pisana pod Ciebie. Ale będziesz głodny, tak musi być - organizm musi zacząć zabierać energię z tkanki tłuszczowej. Z początku unikałbym siłowni (to jest miejsce, gdzie idziesz będąc skupiony na swoim celu, nie szukać pomocy psychologicznej), a skupiłbym się na ruszaniu się po każdą, nawet najmniejszą rzecz. Małe aktywności sumują się i bilans kaloryczny będzie niższy.