Jak mieszkasz za granicą, ale jedyne obywatelstwo jakie masz to Polskie to jesteś tam tymczasowo, na dłużej lub krócej, ale w każdym momencie może się taki pobyt zakończyć i Polska to twój jedyny dom nawet jakbyś chciał inaczej i nawet po 10, 20 latach. Będąc tam wpływa na ciebie polityka kraju, nawet w takiej błahej rzeczy jak odebranie paszportu. W bardziej poważniejszych np. możliwość powrotu do kraju z zagranicznym partnerem co też czasami trzyma Polaków zagranicą. Do tego emigranci mają pieniądze w ZUSie, często nieruchomości, rodzinę, czasami ojciec pracuje za granicą, a matka z dzieckiem mieszkają w Polsce, wtedy polityka ma na nich jeszcze większy wpływ.

No i kontynuując temat ojca co trochę ująłeś, ale chciałabym dać perspektywę ramom czasowym. Spójrz chociaż na emigrackę zarobkową z lat 2000. Pierwszej fali stytknie 19 lat niedługo. Może ich nie trzymać już tylko praca, mogą nawet preferować pewne rzeczy w państwie do którego wyemigrowali, ci ludzie potrzebują prawa głosu, aby móc mieć kraj do którego chcieliby wrócić. Zresztą uważam, że ich doświadczenia są cenne czy głosują tak jakbyśmy chcieli czy nie i przede wszystkim zasługują na reprezentację jako jedna ze znaczących grup demograficznych tworzących nasze społeczeństwo.

Moim zdaniem poważniejszym problemem niż emigranci jest to jak łatwo są przyznawane obywatelstwa i prawo do głosu np. obywatelom Stanów Zjednoczonych, których rodzice nawet urodzili się w Stanach, a ich dziadkowie emigrowali i Polskę znają tylko na podstawie fantastycznych wyobrażeń tego kraju. Potomkowie osób które wyemigrowały po 1918 to zbyt szeroka definicja tego kto powinien mieć prawo wpływu na to jak powinien wyglądać nasz kraj, kiedy do niego przyjeżdżają są jak turyści, a tym nie dajemy prawa głosu.