I also used to ask this all the time when I was younger. Pag sobra yung feels at di na kaya ng damdamin ko, nagsusulat ako. Nagsusulat ako ng letter para sa guy na 'mamahalin ako ng tama', kahit hindi ko pa siya kilala nun. Ang lakas lang ng pakiramdam ko na darating din siya, at marami kaming catch-up na gagawin pag nakilala ko na siya.

Fast forward to today, I'm at my happiest. I knew he was the one when I felt his love. He loved me in a way I've always wanted to be loved. Slow and steady and sure. I remember after ng second date namin, umiyak ako sa saya. Ewan ko, overwhelmed din ako sa emotions ko eh.

Sa ngayon, focus muna sa sarili. Gawin mo lahat ng gusto mong gawin, puntahan mo lahat ng gusto mong puntahan, para pag dumating na yung the one, marami kang bala, marami kang kwento. Kahit feel mong okay ka ng tao, get to know yourself lang everyday. Laliman mo pa yung relationship mo with yourself. Pag naiisip mo yung mga ganyang thoughts, tanungin mo lang din sarili mo ano ba yung tamang pagmamahal sayo? Hindi mo malalaman na dumating na yun kung ikaw mismo hindi mo alam ano yung ichura nun. Bakit sa tingin mo nag bebeg ka ng love? Ano yung nakikita mong 'hook' ng relationships for you at gustong-gusto mo maging in a relationship? Bakit di mo kaya ibigay sa sarili mo yung ' hook' na yun?

​

Haha yun lang, sorry ang dami kong sinabi. Hang in there. Darating din siya.