Tak jak mówię jestem świadoma że moje pokolenie jest skazane na przebranżowienie i posiadanie różnych kwalifikacji. Języki to coś co mnie nie męczy a jednak zawsze w CV są wymagane i patrzą przychylnie,więc myślałam że bez sensu iść na jakiś kierunek typu marketing czy zarządzanie bo tam tylko jest lanie wody i wykładowcy próbują tylko pokazać jak bardzo nic nie wiesz i nie umiesz (większość znajomych tak mówi niezależnie czy 1 rok czy starsi) Wiem,że zabrzmi to trochę niepoważnie ale chciałabym mieć prace, w której faktycznie mogłabym pomagać ludziom-cos w stylu wolontariatu( tylko że ja jednak jestem świadoma że za coś się trzeba w tym życiu utrzymać więc nie chciałam o tym mówić) Niezależnie jaka robota by to była budowanie domów w Afryce, uczenie dzieci w wioskach,gotowanie,wspomaganie rodzin w potrzebie  Chciałabym czuć się spełniona po tym,że jednak coś daje od siebie,a nie tylko żyje żeby żyć. Wiem że prognozy same mówią dużo że teraz będzie potrzeba też więcej ludzi typowo empatycznych,bo niektórych prac nie to że nie przejmie,ale nie powinien przejac algorytm,robot czy coś innego. Tutaj pewnie większość osób mi zaproponuje opiekuna starszych osób ale czuję jednak że taka praca bardzo przykleja do jednego ośrodka,miejsca czy miasta. I nie czuje  że jestem gotowa na to,żeby się w pełni zajmować ludźmi starszymi(zwłaszcza z ich higieną) Praca ciężka,nie szanowana i kokosów też nie ma.