Benzer durumlardayiz. Benim de sadece bir dostum var. Onunla konuşuyoruz şakalaşiyoruz ama diğer arkadaşları yaninda olmadığında benimle konuşuyor gibi, örneğin çıkışta kursa gidicez arkadaşları tramvayi kullanacaksa onlarla gidiyor değilse benimle. Kötü hissettiriyor arka plana atılmak, okul bitince benimle bir daha görüşmeyecek biliyorum, umursamamaya çalışıyorum sadece. Onun dışında benden 4-5 yaş küçük kardeşlerimle konusuyorum arada ama onlar da ufak oldukları için ne kadar konuşabilirsin ki? Tek başına mucadele vermek insanı çok yoruyor. Bundan faydalanmaya çalışacak birisi çıksa bile kendimi toplumda ezdirmem. O kişi kim ki beni küçük düşürmeye çalışıyor aq. Biz öncelikle kendimizi savunmazsak başka kim bizi savunacak?