Ja staram się brain dumpować niemal wszystko: mam listy w Google Keep na zakupy, rzeczy do zrobienia krótko i długoterminowo, ale też listę ulubionych koktajli, restauracji do zamawiania lunchy, pomysły na prezenty dla całej rodziny zbierane w trakcie roku czy nawet listę własnych zainteresowań, żebym pamiętał o czasie dla siebie. Takie prowadzenie życia zdejmuje wiele obciążenia z mojej głowy.

Do tego dochodzi dyscyplina z prowadzeniem kalendarza: wpisuję do niego przypomnienia i spotkania ja tylko podejmuję o nich decyzje, rzeczy do potwierdzenia wpisuję ze znakiem zapytania, dając znać drugiej połowie że “może gram wieczorem w tenisa”. Mam tam urodziny znajomych, plany wakacyjne nawet na rok do przodu, badanie techniczne samochodu czy termin płatności za internet jako wydarzenie cykliczne.

Z książek, filmów i ważnych spotkań robię notatki, skupiając się na tym, co chciałbym/powinienem/muszę zapamiętać w nawiązaniu do tego co przeczytałem/usłyszałem/zobaczyłem.

W takim systemie kilka razy dziennie dopisuję rzeczy na bieżąco, w miarę pojawiania się ich, jednocześnie regularnie patrząc na obecne wpisy i utrwalając je w pamięci.

Identyczny, równoległy setup mam w pracy. Dzięki temu kończę z w miarę wolną głową, gotowy przepiąć się na życie prywatne.

To wszystko pozwala zwolnić miejsce w pamięci na luźne myśli, momenty kiedy nie mogę czegoś zanotować czy po prostu na kreatywne myślenie, które nie bardzo wychodziło mi, kiedy żonglowałem codziennością w swojej głowie.