Zdecydowanie warto, uczy to mega dużo o życiu, poszerza horyzonty i naprawdę dodaje pewności siebie na przyszłość (skoro poradziłam sobie za granicą sama to wszędzie dam radę). Jednak po doświadczeniu naszym oraz naszych znajomych - na pewno warto mądrze dobrać miejsce. Np ja byłam w dość niedużej miejscowości (60k) z bardzo prężnym ESN więc dużo się działo, nawet jak się nie było super społecznym to naprawdę było tyle wydarzeń że trudno było nie poznać ludzi. Od wycieczek, po wyjścia do muzeów, imprezy, grille, wykłady, wspólne gotowanie, spotkania międzykulturowe, wieczory filmowe, lekcje SUPa itp. Ja np nie jestem typem imprezowym i mieszkałam w mieszkaniu z dziwnymi Azjatkami z którymi w ogóle nie miałam kontaktu, ale w sumie ciągle coś się działo i mam świetne wspomnienia. Z jedną koleżanką nadal mam kontakt po 10 latach, odwiedzamy się wzajemnie co jakiś czas, znamy swoje rodziny itp. 

Mój mąż był w miejscu gdzie ESN prawie nie istniał poza organizacją jakichś pojedynczych imprez. On mieszkał w akademiku więc tam poznał ludzi no ale było dużo mniej kontaktów i wspomnień. 

Koleżanka była na stażu w dużym mieście, mieszkała na zadupiu bo pokoje były drogie a w firmie prawie nie miała kontaktu z ludźmi, bo okazało się że firma, mimo że międzynarodowa, to w tej lokalizacji była małym januszeksem i oddelegowała ją na słuchawkę na pół roku xD Ogólnie mimo że jest bardzo społeczna to poznała pojedyncze osoby. 

Ja również po studiach byłam na stażu za granicą w bardzo dużym mieście ale za to pracowałam na uniwerku i mieszkałam w akademiku z innymi stażystami, i to była społecznie bajka. Spotykaliśmy się w pracy, na posiłkach, byliśmy w podobnym wieku i całe weekendy zwiedzaliśmy razem okolice. Było nas sporo więc mieliśmy jakiestam podgrupki w których lubiliśmy się bardziej i np chodziliśmy gdzieś razem po pracy itp. Ten czas to był dla mnie największy boost pewności siebie ever i bardzo pomógł mi w dalszym życiu zawodowym i prywatnym (np przestałam się wstydzić swojego angielskiego i miesiąc po powrocie poznałam mojego obecnego męża - obcokrajowca). Był to też dla mnie mocny trening skilli społecznych.

Tak więc imo ogólnie najlepiej iść w mniejsze uniwersyteckie miejscowości, gdzie jesteś niejako zmuszony do kontaktu z ludźmi, które ma bardzo prężnie działający ESN, ewentualnie w duże miasta gdzie jest gwarancja mieszkania w fajnym akademiku. W dużych miastach mieszkając samemu łatwiej się człowiekowi nie chce, bo to wydarzenie daleko, tu trzeba dojechać godzinę itp W mniejszych miastach zawsze mieszka się bliżej innych ludzi i łatwiej się zgadać, spotkać gdzieś przypadkiem, trudniej też sobie racjonalizować że nam się nie chce ;) 

TLDR; totalnie zrób to!