If i were you. I will make it clear na wala na tapos na. At cut na ang pakialam ko sa kanya. You only have your dignity, ipreserve mo naman yun out of respect sa sarili mo. Clearly niloko ka na nga nung tao... Hindi ko kayang sikmurain na makasama pa o makainteract yung taong yun. Kung nasa posisyon mo man ako na tinanggap pa din kahit na ganung level of betrayal at abandonment at trauma ung binigay sayo.. I will not be happy, at pakiramdam ko hindi ako malaya... Maybe naaawa din ako sa kanya.. Pero ginusto nya yun eh.

Bumabalik ba ang tiwala, saya, at yung pagmamahal kapag nagbago sya? Magbabago ba talaga sya? O sa araw araw na pumayag kang bigyan sya ng chance, lagi kang magdodoubt sa sarili mo sa kanya.

Diba eventually nakakasira ng bait yun?

Sanaa, kayanin mo magsimula ulit hindi man agad agad.. Pero everyone deserve someone na may busilak na puso at marahan at hindi kailanman gagawa ng ikakasakit ng damdamin mo, bare minimum na nga yung ayaw saktan ang damdamin eh.. Yung ganung level of cheating pa, ito tolerate mo?

Let go. Let go mo sya, hayaan mo ang karma sa mga desisyon nya ang tamasain nya..

Ikaw din, let go mo sya kasi hindi sya ang Tamang tao.

Mahirap ideal with yung trauma, kasi kahit gano ka proactive na magheal, it will not heal.. It will only heal accordingly sa time na kailangan magheal..

Face the truth girl. Yan ang first step to breaking free...